mickey.punt.nl
Laatste artikelen
Mijn log is nog niet verhuisd. Wanneer het zover is, weet ik nog niet.
Wat ik wel weet is dat ik zeer waarschijnlijk net als Marjon op Wordpress over ga en dan ook in mijn eigen website. Dat wil ik al heel lang. Maar ik heb er nog even geen energie voor om dat in orde te maken.
 
Met mijn rug gaat het nog steeds niet echt goed. Sterker nog, het gaat alleen maar slechter.
Zo slecht dat ik nu aan de morfinepleisters zit. Dat helpt wel iets, maar het is maar een hele lage dosis. Genoeg om wel ‘last’ te hebben van de bijwerkingen. Pfff, ik slaap echt heeeeeeeeeeerlijk!! Heel diep, raar dromen en ik heb vandaag het gevoel dat ik nog slaap!

Deze week zal ik horen of mijn arts me nog een keer wil prikken. Ik sta voor aanstaande vrijdag wel al ingepland en de week erop ook. Eerst rechts prikken, dan links. Ik hoop zo dat het helpt!! Want zolangzamerhand kan ik niks meer.....
Dat is trouwens niet helemaal waar....
 
Ik was gister voor de 3e keer als vrijwilligster bij de SPGA. SPGA? Stichting Paardrijden voor Gehandicapten Amstelland. Op Meers Paardencentrum in Nieuw Vennep. Wat trouwens meer tegen Hoofddorp aan ligt dan Nieuw Vennep hoor.
Ik was vroeger al een echt paardenmeisje, gek op paarden. In Ermelo waar we met de caravan stonden heb ik paard gereden op manege de Bronkhorst. Later in Weert in de vakanties.

En ik heb nog wel gereden bij ‘Ome Arie’ in Rijsenhout. Uithoornaars uit mijn tijd zullen dat nog wel kennen. Een paar oude (toen al!) vervallen kassen waar paarden stonden. En je voor een vast bedrag (tien gulden ofzo?) de hele dag kon rijden. Elk half uur wisselde de groep. De gevorderden en beginners. Als je niks deed, liepen de paarden en pony’s ook wel hun rondje...
En samen met een vriendinnetje heb ik nog een verzorgveulen gehad, Dusty.
 
Via Facebook kom ik weer in contact met mijn vroegere bovenbuurmeisje Marcha. Zij is ook vrijwilligster bij de SPGA. En Maud, een vroeger vriendinnetje van me ook.
Ik vraag sinds wanneer Marcha daar bij zit, blijkt al heel lang te zijn, vroeger had ze niks met paarden. Ze vertelt er over, ik ben enthousiast en vervolgens roept ze; Joh we zitten te springen om mensen!
Tja, ik en paarden.. Dus ik ben gaan kijken. En meelopen. En vooral enorm genoten!

Wat moet je doen?
Nou op tijd aanwezig zijn. De ploeg wordt verdeeld, vrijwilliger en paard/pony. Kijken of het paardje al rijdt, dan kan je ‘m zo overnemen. Staan ze nog in de stal, dan borstelen, opzadelen, hoofdstel om doen en mee nemen naar de bak.
Dan moeten de ruiters opstappen. Die zijn gehandicapt. Soms lichamelijk, meestal geestelijk. Maar zulke ontzettend lieve mensen!
En dan begint de les, een half uurtje. Wij lopen mee met de paarden. Soms vast houden, soms is de ruiter zo goed dat ze alleen kunnen lopen.

Wat de SPGA wil is genoeg vrijwilligers, zodat niet iedereen 3 keer een half uur achter elkaar loopt. Maar dat er afgewisseld kan worden.
De meeste ruiters stappen en doen ook 2 keer een rondje draf. En daar moet je bij mee kunnen lopen. Dat stappen is goed te doen voor mij. Ik heb de eerste 2 keer ook echt niet gezeten en ook meegerend met draf. Gister niet, meer afgewisseld, maar had ook een hele slechte week gehad.
 
 
 
 
 
 
 
Ik vind dit zo ontzettend leuk!! Leuk om Marcha weer te zien! Maud heb ik helaas nog maar 1 keer gezien. Maar alle andere vrijwilligers, het is zoooooooo’n leuke groep! Zulke leuke gezellige mensen. Iedereen helpt elkaar, heeft lol met elkaar. De ruiters zijn leuk en lief. En de paarden, ja dat is gewoon weer een droom!
Ik doe dit ook maar 1 keer in de 2 weken, om te voorkomen dat het te veel wordt. Maar het alleliefste zou ik elke week gaan!
Of ik het kan, lichamelijk, is afwachten. Ik hoop het zo! Dat ik daarna stuk ben, is niet belangrijk. Maar dit wil ik zo graag!!
 
Afgelopen donderdad was het 2 jaar geleden dat mijn lieve schoonpaps overleed. Die dag zijn we naar Dieren gekomen, om dat samen te herdenken. We willen er vooral een mooie dag van maken. En dat is gelukt. Samen met mijn schoonzusje en zwager en mijn schoonmams. Eerst wat gedronken, daarna naar ‘zijn plekje’.
Als afsluiting zijn we uit eten gegaan bij de Chinees.
Een mooie dag, precies zoals het zijn moest.
 
Verder druk geweest met auto’s.... We gaan de V70 weg doen. Die kost gewoon te veel en staat bijna altijd stil. Bovendien hebben we al zoveel kosten gehad aan die auto en er zit nog één en ander aan te komen. De kosten die we er al aan gehad hebben, waren allemaal dingen die nooit stuk gaan.

We hebben ook nog de V40 (allebei Volvo’s) en die is gewoon nog goed. Eerst hadden we het plan ze allebei in te ruilen, maar dat gaan we nu niet doen. We verkopen de V70, misschien een opkoper, en blijven voorlopig gewoon in de V40 rijden. Dat is gewoon een goed auto.
 
Maar pff, ik heb alle Volvo’s die te koop staan in Nederland geloof ik gezien.... De keuze van een Volvo is vooral omdat het mooie auto’s zijn en ze staan bekend om de goede stoelen...
En we hebben natuurlijk altijd de Fura nog. Morgen wordt ie gekeurd. Hopelijk gewoon in 1 keer door de keuring heen.
 
Zo...jullie zijn weer op de hoogte!
 
Lees meer...   (16 reacties)
De vorige keer was ik nog ontstemd.
Nu nog meer geloof ik.

Alles wat de PVDA gezegd had te gaan doen, is geloof ik al van tafel geveegd.... En bedankt weer!
Ik kan er niks aan doen, maar baal enorm. En dat heeft voor ons echt wel gevolgen. Wat en welke ga ik hier nog niet melden trouwens...

Over mijn rug ben ik ook nog ontstemd.
Bij de pijnpoli ging het goed.

Ik kreeg een tens mee. Een apparaat waar ik met electroden de zenuwen beter kan sturen.
Eerst op proef, voor 4 weken.
Met 3 soorten pleisters waar de draden aan zitten die weer in de tens gaan.



En hoe gek het ook klinkt, het werkt! Zo simpel en het lost zoveel op!
Helaas niet altijd, maar ook vaak wel.

Vandaag heb ik de tens definitief gekregen! Best blij! Al was de pijn gister en vandaag vreselijk.

Ze vermoeden neuropathie. Heel veel pijn ook in mijn benen. Dat zit in de zenuwen. En daar is helaas niet veel aan te doen...
Medicijnen er bij heb ik nog niet, aangezien ik al veel slik, wat toevallig ook geschikt is bij zenuwpijn.

En dan... waren wij vorige week lekker samen een midweekje naar Zuid Limburg.
Valkenburg aan de Geul om precies te zijn!
Wat hadden we mooi weer en wat hadden we een mooi huisje!! Was echt geweldig!!
Lekker samen, met de hondjes.
De caafjes bleven thuis, die werden super goed verzorgd door buuvie Sheila en de jongens.
Oscar ging naar mijn ouders. Die had daar weer de tijd van zijn leven.

Om even mee te gaan naar Valkenburg, klik op de foto's hieronder;
 
 
 
 
 
 
Lees meer...   (5 reacties)
Gisteren zijn we weer gaan stemmen. Voor de zoveelste keer in een paar jaar tijd.
Je zou toch denken dat iedereen nu echt een goede stem uitbrengt, want wat een commentaar lees je altijd op hoe het gaat....
 
Groot was mijn verbazing dan ook dat de VVD er als grootste uitkwam... Pardon??? Weer!!

En dus gaan we dan dus meer betalen, meer bezuinigen, als het aan hem ligt (gelukkig doet ie het niet alleen!) meer eigen risico betalen en als je in
het ziekenhuis komt, mag je daar ook per dag betalen. Gelukkig word je tegenwoordig snel weer ontslagen....
 
Oja en het ontslagrecht, daar was ook wat mee.

De dieren kwamen helemaal niet aan bod geloof ik. PvdA vond dat de dierenpolitie maar opgeheven moet worden. Ach ja, hij zit niet in een hokje zonder daglicht, dus wat maakt het ook uit....
 
Mijn keuze is het niet en natuurlijk, eerst zien en dan oordelen. Maar ik hoop ergens dat we snel weer mogen stemmen. Want dit gaat nergens meer over.
 
En ja, ik maak me best kwaad. Want ik ben chronisch ziek en ik word gestrafd omdat ik ziek ben en moet nu al 350 euro betalen (is al betaald!). Had ik maar niet zo stom moeten zijn om ziek te worden....
 
Zo! Dat is er uit!

Verder is mijn rug nog slechter als dat ie al was. Dus ik kan nou helemaal niks.
Morgen heb ik een afspraak met de arts van de pijnpoli en dan hoor ik meer.... Baal zo!!
 
Vanavond ga ik wel even naar een vriendin toe, even lekker bijkletsen en ik hoef er niet te lopen, dat scheelt weer....
 
Op naar morgen dus!
 
Lees meer...   (10 reacties)
En zo gebeurt het ineens dat je al een half jaar niks meer logt.
 
Een half jaar waarin ik vooral met mezelf bezig was.
 
De laatste keer dat ik echt over mezelf logte was ik bezig met de pijnrevalidatie. Dat programma is in januari afgerond met nog een 'terugkomdag' in mei.
Hoewel ik er best wat van geleerd heb, had ik er helemaal niks aan! Mijn doel was de rugpijn beheersbaar te maken en niet dat het alles beinvloedt. Maar in plaats van dat ik er beter mee om kon gaan, werd het alleen maar erger.
Het is prachtig als ze zeggen dat je gewoon alles kan doen, omdat je niks kan beschadigen (wat met reuma wel kan en ook al is gebeurd). Maar als de pijn zo erg is, dat je geen voet meer vooruit krijgt,  werkt die theorie echt niet! En dat snapten ze daar niet.
 
En dus ging ik door naar de pijnpoli. Eerst een proefblokkade in de wervels, waar de slijtage zit, die deed echt wat! Ineens geen pijn meer! En ik besefte meteen dat ik altijd pijn heb, 24 uur per dag, alleen dat ik altijd roep dat mijn rug pijn doet, dat dan gewoon heel erg is. Rare ervaring om te lopen zonder pijn!
Alleen deden de echte prikken niet wat de proefblokkade wel deed..... Geen effect. Dat kan. Het is een andere behandeling.
De volgende optie was de SI-gewrichten prikken. Ook een blokkade. Die kreeg ik een week terug. En nu? De pijn is nog erger!
Ik heb inmiddels gebeld met het ziekenhuis en dat kan. Het moet wel 10 dagen na de behandeling echt weg zijn. Dat is aanstaande woensdag.... ik ben benieuwd. Want zonder pijn kan ik me niet voorstellen...
Als dit trouwens niet helpt, wil ik toch naar een chiropractor en kon mijn arts me nog doorsturen naar een pijnkliniek. Wordt vervolgd....
 
En verder gaat het redelijk met me. Redelijk zeg ik, omdat de reuma wel erg actief is. Geest en lichaam werken altijd samen en nu ook. Ik zat lang niet goed in mijn vel en dat voel ik! Ook omdat ik andere medicijnen gebruik, maar het is vooral omdat ik midden in een depressie zat. Dat ik daar nu wel uit ben, is fijn. Al blijft het oppassen. Eergister voelde ik me ineens weer helemaal wegzakken, dus nu 2 dagen echte rust. Geen verplichtingen, geen dingen moeten, niks doen. Gewoon rust! En een beetje opruimen in de zin van mailtjes versturen...
Dat het beter gaat is ook dankzij de antidepressiva. Ik kan gewoon niet zonder, al heb ik dat al een paar keer geprobeerd. En vooral ook op mezelf letten. Dat seintje van vrijdag was goed. Ik heb inmiddels wel geleerd hoe ik dat moet oppakken.
 
Wat het UWV betreft.... de eerste zaak over het terug betalen hebben we gewonnen! 1-0 voor ons! Overigens wel een verkeerd bedrag, wat ze nu weer doorgeven, maar daar heb ik al over gemaild met de advocaat. Laat zij het maar opknappen.
De tweede zaak over het aan het werk moeten van het UWV terwijl dat niet kan, dat loopt nog... En intussen ga ik braaf naar een reintegratiecoach. Een schat van een mens, die veel rekening houdt met mij. Intussen zie ik het allemaal wel. Als het niet meer gaat, meld ik me weer bij het UWV.
 
Er is veel gebeurd zo de afgelopen maanden.... Vakantie gehad, nieuwe vloer in huis, huis een beetje opgeknapt, alles eigenlijk z'n gangetje.
Met de hondjes alles goed, Oscar is helemaal okay, de caafjes ook.
En met EJ en mij ook! :)
 
En ik ben van plan weer wat vaker te loggen. Ik mis het soms toch wel!
 
Dus jullie zijn gewaarschuwd!!
 
Lees meer...   (9 reacties)
Al een paar weken was Purdy iets magerder, maar ze at nog, dronk nog, en ze was vol levenslust.
Met groenvoer haantje de voorste, en als het even kon, jatte ze ook nog van de anderen...
Tot gisteravond... Toen reageerde ze helemaal niet.
De andere 3 stond al te dringen voor het deurtje, Purdy zat stil bij het hooi...
Dat was voor mij al een teken dat het niet goed ging met haar....
 
 
 
 
 
 
 
Ik heb nog geprobeerd haar te voeren met Olvarit, worteltjes, altijd standaard in huis!
Maar 1 spuitje kreeg ik er in, ze voelde al helemaal slap en koud aan....
 
Toch weer terug gezet, ze ging meteen naar het groenvoer toe, maar echt eten deed ze niet. Lopen dus wel!
Goed teken dacht ik nog!
Maar vanmorgen maakte Erik Jan me wakker dat ze dood in haar hokje lag... Toch niet gered....
Weer een diertje weg.... Weer verdriet....
 
Ze zal ongeveer een jaar of 4-5 geworden zijn. Een gok, want ook zij kwam uit de opvang....
 
Ik heb haar net zelf weggebracht naar Amsterdam Noord, DUC (Dieren Uitvaart Centrum).
Daar waar Fleurtje ligt, waar Bibi en Spettertje gecremeerd zijn.... Ze is daar niet alleen!
Wat is een mooie plek daar... Wat een lieve mensen.... Zo meelevend, zo respectvol. Mooier kan bijna niet!

En nu weer verwerken....

Ik ga je missen Purdy!!
 
Lees meer...   (15 reacties)
Het is zover!

De foto's staan eindelijk online. Het duurde even door drukke feestdagen, vermoeidheid, etc etc...
Maar dan heb je ook wel wat....
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Klik en geniet van alle sneeuw!
Lees meer...   (18 reacties)
Het is alweer even geleden dat ik een log plaatste.... Ik heb steeds geen zin, te veel aan mijn hoofd en te moe.
 
Het hele revalidatie-programma is best vermoeiend.
Daarnaast had ik afgelopen week een gesprek bij het UWV en daar zag ik onwijs tegen op. Aangezien ik al zo vaak
gehoord heb dat ze makkelijk al je klachten van tafel vegen, ging ik er met lood in mijn schoenen heen... (en ik loop al zo slecht haha!)
De arts was aardig, niet van het UWV zelf, en dacht ook erg mee. Of het een voordeel is, weet ik nog niet. Ze keuren nauwelijks meer mensen af.
En dat is ook niet iets wat persé moet, begrijp me niet verkeerd. Ik zou graag willen werken uiteindelijk. Maar ik kan het nu gewoon niet.
 
Lichamelijk gaat het niet best. Mijn rug speelt steeds meer op. En ja ik leer nu hoe ik daar mee om moet gaan, zodat je dagelijks leven makkelijker
wordt. Maar de pijn gaat er niet mee weg.
Ik leer om er niet tegen te vechten, maar soms gaat dat vanzelf.
Als je dag in dag uit pijn hebt, erge pijn, en ook nog eens doodmoe (dat is niet uit te leggen hoe dat voelt),
dan is niet vechten bijna onmogelijk. Het lukt ook vaak wel. Vandaag wel.
Die vermoeidheid is het allerergste. En dat was ook meteen iets wat bij die arts naar voren kwam; of ik daar ook last van heb.
Dat was precies genoeg om in tranen te zijn. JA! Dat heb ik. En dat maakt het zo klote! Even slapen, even liggen, het helpt niet. Soms zit je tegen uitputting aan.
Het is niet te begrijpen als het je het niet hebt.

Dan is er ook nog de depressie die de kop op steekt. Woensdag was ik bij mijn psych en ja, het is er gewoon.
Ik maak er maar geen geheim van. Ik ben heel vrolijk, het is echt niet zo dat ik de hele dag somber ben, het niet zie zitten, maar het lukt me allemaal niet zo.
Ondanks de anti depressiva is het er. Het is te merken aan veel. Ik heb geen trek in eten, ook te moe voor, ik heb het gevoel niet helemaal mee te draaien in de wereld, wil het allerliefste heel hard huilen, maar dat lukt niet meer.
Het gevoel is er wel, maar het zit vast. Dat is nog erger.
Beter kan je wel huilen, want nu kan het er niet uit.
 
Voor de psych is het duidelijk; depressief. (er zijn nog veel meer dingen)
Ik schrijf nog wel eens wat op Facebook en Twitter, over de pijn. En dan lijkt het zo goed te gaan met mij psychisch. Maar das de buitenkant.
 
Toch heb ik wel zin in dingen. De vakantie over een week, de kerst, de jaarwisseling... We hebben het huis gezellig gemaakt!
We hebben kaarten voor de WinterEfteling 28 januari!
Leuk leuk leuk!
 
Ik heb in januari ook een gesprek met de ardbeidsdeskundige, van het UWV. Dan heeft de arts zijn bevindingen opgeschreven. En dan? Geen idee. Werken? Ik weet niet wat ze willen.
Maar de druk dat ik moet werken, helpt niet mee met herstellen. Dat weet ik wel. Eerst maar afwachten.
 
Vorige week (wat lijkt dat al lang geleden zeg!) zijn we op zaterdag naar Amsterdam gegaan. De zwarte Pietjes in de Bijenkorf kijken! :) En daar zagen we ook de Sint!







Zondags kwam de Sint en 3 van zijn zwarte Pieten bij onze buuv Sheila. Leuk! Klik en kijk naar de foto's!
 
Zo dat was het weer voor nu.... Best veel. Best wel persoonlijk. Maar ik had er even behoefte aan!
 
Lees meer...   (17 reacties)
5 Weken pijnrevalidatie heb ik er nu op zitten. Het duurt in totaal 13 weken en ze hebben al gemeld dat je daarna ook nog zelf bezig bent.
Ik mag dus niet verwachten dat ik nu al weet hoe ik er mee om moet gaan.
Wat ik zeker niet moet verwachten is dat het ineens over is.
Nou, dat is het ook niet!! Sterker nog; sinds vorig weekend is het weer veel erger. Kan weer minder lang lopen, vaker pijn...
En dat maakt het zo lastig: waar komt het van??

Zaterdag hadden we de verjaardag van schoonmams, die was afgelopen dinsdag jarig.
Dat vierden we bij schoonzus en zwager in Zoetermeer en in de middag gingen we mee met
Lisette en Femke naar de handbalwedstrijden.



Ik heb het niet zo gevoeld, maar ik heb daar zo'n 2 uur op houten banken gezeten. Misschien is het daarvan?
Zondag hadden we de verjaardag van Dana in Hoofddorp. 10 Werd ze.
 
 
 
Ik heb veel gestaan. Misschien was dat het?
Ik weet het niet. En dus weet ik ook niet wat ik niet meer moet doen. Lastig!
 
Het programma zelf is erg leuk. Ik leer veel. Heb leuke mensen in de groep. Dat maakt het makkelijker.
En de mensen die het programma begeleiden zijn ook super! Lieve leuke mensen. Waardoor je dus een ook lekker op je plek zit
en alles durft te zeggen. Dat voelt veilig.
Het fijne is dat we allemaal tegen dezelfde zaken aan lopen, uitleggen is niet nodig.
 
Gisteren heb ik met de Fura gereden. Vorige week zondag ook al, in de mist, dat dan wel. Maar we wilden 'm graag laten zien
 aan de luitjes in Hoofddorp. Daarvoor hebben we 'm gewassen.





Gister ben ik gewoon een stukje gaan tuffen met 'm....
Echt, ik heb er zo'n lol in! Ik ging tanken en dacht 'ik gooi er een klein beetje benzine bij'....
Toen was ie dus al meteen vol. Gek he, met een tankje van 30 liter haha!
Het is echt scheuren met 'm, als je 60 rijdt, heb je het gevoel dat echt laagvliegt.
Het is bijna nog leuker dan in de Volvo's rijden. Al hebben die wel meer comfort.
 
 
 
Ook even langs Erik Jan gegaan, die hard aan het werk was...
Even naast de vrachtwagen geparkeerd....

Klein verschil maar:
 
 
 
 
 
Vandaag voel ik me niet echt lekker. Koud, rillerig, moe, ontzettend moe!
Afgelopen donderdag was ik bij de reumatoloog. De laatste keer bij dr.Westerweel. Na 13 jaar haar als arts te hebben gehad, gaat
 zij met pré-pensioen. En ze heeft nog gelijk ook, als je dat kan doen!
Maar ik ga haar vreselijk missen. Ook al was de band tussen haar en mij de eerste jaren niet goed, ze is ontzettend goed!
 En sinds 2006, dat ik die aanval kreeg van de reuma,
gaat het wel goed tussen ons.
Ik heb me gewoon 'afgereageerd' op haar omdat ik boos was op de reuma.
Ze snapte dat wel. Gelukkig!
 
Helaas waren de bloeduitslagen niet helemaal goed.
Het lijkt er op dat ik weer een ijzer te kort heb. Volgende keer weer een extra onderzoek er aan vast.
Verder heeft ze het UWV geadviseerd dat ik zo echt niet kan gaan werken.
Gelukkig. Want hoe graag ik het ook zou willen, het gaat echt niet nu.
 
En zo modderen we maar wat aan. Ik doe weinig, kan ook weinig. Helaas.
En de dagen dat ik wel wat kan,maak ik er maar wat van. :)
 
KLIK OP DE FOTO'S VOOR MEER....
 
Lees meer...   (11 reacties)
De 9e was ik al even bij Garage Randy geweest. Toen stond ie op de brug.
 
 
 
Gister was ik er ook even. Toen bleek ie al gekeurd te zijn.
En dus hebben we 'm vandaag RIJDEND opgehaald!!

Wow wat is dat weer leuk!!!! Zo simpel, zo eenvoudig, zo leuk!
 
Een handchoke, het schakelen, het zitten, de kleine spiegeltjes, die niet verkleinen. Wat is alles dan ineens weer dichtbij!
Een kabaal in de auto, geen stuurbekrachtiging en rembekrachtiging! Even wennen.

Maar zo leuk!!



Met andere woorden:

De Seat Fura rijdt weer! Is goedgekeurd voor een jaar.
 
Er hoefde maar weinig aan gedaan te worden.
Toch bijzonder, want in 2002 was ie voor het laatst gekeurd, en daarna is ie eigenlijk
stil komen te staan. Geen tijd voor, geen geld.
En al die jaren laten staan met het idee van 'als ie ooit belastingvrij rijdt, gaat ie de weg weer op!'.
De Fura is van 1984, dus in 2009 was ie eindelijk wegenbelastingvrij. Al was ie niet duur hoor, de auto weegt maar 720 kg...
Jaren is ie uit de wegenbelasting geweest, geschorst, dat scheelde toch.
De verzekering is laag, een oldtimerverzekering. Mag je er niet te veel mee rijden, maar dat is ook niet de bedoeling.
 
 
 
De auto staat nu lekker binnen, bij de flat. We willen er echt alleen mee rijden als het droog weer is, niet gestrooid is, dan doen we er lang mee.
Gewoon voor de fun!!
 
 
Lees meer...   (11 reacties)
Laatste tweets
Abonneren
Abonneer je nu voor nieuwe artikelen op deze website!
Categorieën
Domeinregistratie en hosting via mijndomein.nl - Design by Ontwerpmijndomein.nl