| |
 |
De vakantie in de Harz....
Vakantie!
|
12 Januari 2012 | 19:19:32
|
Het is zover!
De foto's staan eindelijk online. Het duurde even door drukke feestdagen, vermoeidheid, etc etc...
Maar dan heb je ook wel wat....
Klik en geniet van alle sneeuw!
|
|
|
|
Happy Newyear!!
Feestdagen
|
31 December 2011 | 12:47:46
|
|
|
|
Over mezelf, de Sint en de kerst....
Van alles en nog wat...
|
11 December 2011 | 15:48:20
|
Het is alweer even geleden
dat ik een log plaatste.... Ik heb steeds geen zin, te veel aan mijn hoofd en te
moe.
Het hele
revalidatie-programma is best vermoeiend.
Daarnaast had ik afgelopen week
een gesprek bij het UWV en daar zag ik onwijs tegen op. Aangezien ik al zo
vaak
gehoord heb dat ze
makkelijk al je klachten van tafel vegen, ging ik er met lood in mijn schoenen
heen... (en ik loop al zo slecht haha!)
De arts was aardig, niet
van het UWV zelf, en dacht ook erg mee. Of het een voordeel is, weet ik nog
niet. Ze keuren nauwelijks meer mensen af.
En dat is ook niet iets wat
persé moet, begrijp me niet verkeerd. Ik zou graag willen werken uiteindelijk.
Maar ik kan het nu gewoon niet.
Lichamelijk gaat het niet
best. Mijn rug speelt steeds meer op. En ja ik leer nu hoe ik daar mee om moet
gaan, zodat je dagelijks leven makkelijker
wordt. Maar de pijn gaat er
niet mee weg.
Ik leer om er niet tegen te vechten, maar soms gaat dat
vanzelf.
Als je dag in dag uit pijn hebt, erge pijn, en ook nog eens doodmoe
(dat is niet uit te leggen hoe dat voelt),
dan is niet vechten bijna
onmogelijk. Het lukt ook vaak wel. Vandaag wel.
Die vermoeidheid is het
allerergste. En dat was ook meteen iets wat bij die arts naar voren kwam; of ik
daar ook last van heb.
Dat was precies genoeg om
in tranen te zijn. JA! Dat heb ik. En dat maakt het zo klote! Even slapen, even
liggen, het helpt niet. Soms zit je tegen uitputting aan.
Het is niet te begrijpen
als het je het niet hebt.
Dan is er ook nog de depressie die de kop op
steekt. Woensdag was ik bij mijn psych en ja, het is er gewoon.
Ik maak er
maar geen geheim van. Ik ben heel vrolijk, het is echt niet zo dat ik de hele
dag somber ben, het niet zie zitten, maar het lukt me allemaal niet
zo.
Ondanks de anti depressiva
is het er. Het is te merken aan veel. Ik heb geen trek in eten, ook te moe voor,
ik heb het gevoel niet helemaal mee te draaien in de wereld, wil het allerliefste heel
hard huilen, maar dat lukt niet meer.
Het gevoel is er wel, maar het zit vast.
Dat is nog erger.
Beter kan je wel huilen, want nu kan het er niet
uit.
Voor de psych is het
duidelijk; depressief. (er zijn nog veel meer dingen)
Ik schrijf nog wel eens wat
op Facebook en Twitter, over de pijn. En dan lijkt het zo goed te gaan met mij
psychisch. Maar das de buitenkant.
We hebben kaarten voor de
WinterEfteling 28 januari!
Leuk leuk leuk!
Ik heb in januari ook een
gesprek met de ardbeidsdeskundige, van het UWV. Dan heeft de arts zijn
bevindingen opgeschreven. En dan? Geen idee. Werken? Ik weet niet wat ze
willen.
Maar de druk dat ik moet werken, helpt niet mee met herstellen. Dat
weet ik wel. Eerst maar afwachten.
Vorige week (wat lijkt dat
al lang geleden zeg!) zijn we op zaterdag naar Amsterdam gegaan. De zwarte
Pietjes in de Bijenkorf kijken! :) En daar zagen we ook de Sint!
Zondags kwam
de Sint en 3 van zijn zwarte Pieten bij onze buuv Sheila. Leuk! Klik en kijk
naar de foto's!
Zo dat was het weer voor
nu.... Best veel. Best wel persoonlijk. Maar ik had er even behoefte
aan! |
|
|
|
Feestjes en de Fura
Van alles en nog wat...
|
27 November 2011 | 16:02:48
|
5 Weken
pijnrevalidatie heb ik er nu op zitten. Het duurt in totaal 13 weken en ze
hebben al gemeld dat je daarna ook nog zelf bezig bent.
Ik mag dus niet
verwachten dat ik nu al weet hoe ik er mee om moet gaan.
Wat ik zeker niet
moet verwachten is dat het ineens over is.
Nou, dat is het ook niet!! Sterker
nog; sinds vorig weekend is het weer veel erger. Kan weer minder lang lopen,
vaker pijn...
En dat maakt
het zo lastig: waar komt het van??
Zaterdag hadden we de verjaardag van
schoonmams, die was afgelopen dinsdag jarig.
Dat vierden we
bij schoonzus en zwager in Zoetermeer en in de middag gingen we mee met
Lisette en
Femke naar de handbalwedstrijden.
Ik heb het niet zo gevoeld, maar ik heb
daar zo'n 2 uur op houten banken gezeten. Misschien is het daarvan?
Zondag
hadden we de verjaardag van Dana in Hoofddorp. 10 Werd ze.
Ik heb veel
gestaan. Misschien was dat het?
Ik weet het niet. En dus weet ik ook niet wat
ik niet meer moet doen. Lastig!
Het programma
zelf is erg leuk. Ik leer veel. Heb leuke mensen in de groep. Dat maakt het
makkelijker.
En de mensen
die het programma begeleiden zijn ook super! Lieve leuke mensen. Waardoor je dus
een ook lekker op je plek zit
en alles durft
te zeggen. Dat voelt veilig.
Het fijne is dat we allemaal tegen dezelfde
zaken aan lopen, uitleggen is niet nodig.
Gisteren heb
ik met de Fura gereden. Vorige week zondag ook al, in de mist, dat dan wel. Maar
we wilden 'm graag laten zien
aan de luitjes in Hoofddorp. Daarvoor hebben
we 'm gewassen.
Gister ben ik gewoon een stukje gaan tuffen met
'm....
Echt, ik heb er zo'n lol in! Ik ging tanken en dacht 'ik gooi er een
klein beetje benzine bij'....
Toen was ie dus al meteen vol. Gek he, met een
tankje van 30 liter haha! Het is echt
scheuren met 'm, als je 60 rijdt, heb je het gevoel dat echt laagvliegt.
Het is bijna
nog leuker dan in de Volvo's rijden. Al hebben die wel meer comfort.
Ook even langs Erik Jan gegaan, die hard aan het werk was...
Even naast de vrachtwagen geparkeerd....
Klein verschil maar:
Vandaag voel
ik me niet echt lekker. Koud, rillerig, moe, ontzettend moe!
Afgelopen
donderdag was ik bij de reumatoloog. De laatste keer bij dr.Westerweel. Na 13
jaar haar als arts te hebben gehad, gaat
zij met pré-pensioen. En ze heeft
nog gelijk ook, als je dat kan doen!
Maar ik ga haar vreselijk missen. Ook
al was de band tussen haar en mij de eerste jaren niet goed, ze is ontzettend
goed!
En sinds 2006, dat ik die aanval kreeg van de reuma,
gaat het wel goed
tussen ons.
Ik heb me gewoon 'afgereageerd' op haar omdat ik boos was op de
reuma.
Ze snapte dat wel. Gelukkig!
Helaas waren
de bloeduitslagen niet helemaal goed.
Het lijkt er op dat ik weer een ijzer
te kort heb. Volgende keer weer een extra onderzoek er aan vast.
Verder heeft
ze het UWV geadviseerd dat ik zo echt niet kan gaan werken.
Gelukkig. Want
hoe graag ik het ook zou willen, het gaat echt niet nu.
En zo modderen
we maar wat aan. Ik doe weinig, kan ook weinig. Helaas.
En de dagen dat ik wel
wat kan,maak ik er
maar wat van. :)
KLIK OP DE FOTO'S VOOR MEER....
|
|
|
|
De Seat Fura is weer on the road!
De GTI of Fura
|
16 November 2011 | 21:53:00
|
De 9e was ik
al even bij Garage Randy geweest. Toen stond ie op de brug.
Gister was ik
er ook even. Toen bleek ie al gekeurd te zijn.
En dus hebben
we 'm vandaag RIJDEND opgehaald!!
Wow wat is dat weer leuk!!!! Zo simpel,
zo eenvoudig, zo leuk!
Een handchoke,
het schakelen, het zitten, de kleine spiegeltjes, die niet verkleinen. Wat is
alles dan ineens weer dichtbij!
Een kabaal in
de auto, geen stuurbekrachtiging en rembekrachtiging! Even wennen.
Maar zo leuk!!
Met andere woorden:
De Seat
Fura rijdt weer! Is goedgekeurd voor een jaar.
Er hoefde maar weinig aan gedaan te worden.
Toch bijzonder,
want in 2002 was ie voor het laatst gekeurd, en daarna is ie eigenlijk
stil komen te staan. Geen tijd voor, geen geld.
En al die jaren laten staan met het idee van 'als ie ooit
belastingvrij rijdt, gaat ie de weg weer op!'.
De Fura is van 1984, dus in 2009 was ie eindelijk
wegenbelastingvrij. Al was ie niet duur hoor, de auto weegt maar 720 kg...
Jaren is ie uit de wegenbelasting geweest, geschorst, dat
scheelde toch.
De verzekering is laag, een oldtimerverzekering. Mag je er
niet te veel mee rijden, maar dat is ook niet de bedoeling.
De auto staat nu lekker binnen, bij de flat. We willen er echt
alleen mee rijden als het droog weer is, niet gestrooid is, dan doen we er lang
mee.
Gewoon voor de fun!!
|
|
|
|
Fleurtje....
Onze huisdieren
|
09 November 2011 | 16:42:01
|
Zomaar ineens
is het al 2 jaar geleden dat Fleurtje ging....
Twee jaar weg
van me. Al voel ik wel dat ze altijd bij me is.
Maar toch, het
is 2 jaar missen wat ik doe.
Mijn lieve
kleine Fleurtje.....
Miss
you!! |
|
|
|
Hoe is het nu?
Ik zelf...
|
24 Oktober 2011 | 17:14:36
|
Meer dan een maand geleden
schreef ik een log. Wel vaak het plan om te loggen, maar geen zin, pijn, geen
energie.... En dus duurde het even.
Op zich is dat niet gek; er
is weinig tot niets veranderd sinds 18 september.
Behalve dan dat ik morgen
begin bij de pijnrevalidatie!
Dat wordt een drukke en
zware tijd zeggen ze. Het is 2 dagen in de week, tot half januari. En per dag
2-3 uur. Veel dus!
Voor iemand die gezond is,
zullen we maar zeggen, en werkt, stelt het niks voor. Maar mijn gezondheid is
echt niet veel op dit moment, en alles is te veel nu!
21 september ben ik bij het
UWV geweest. Dat ging meteen al fout daar in Haarlem. Omdat ik sinds 13 januari
2010 ziekgemeld was bij het UWV en ik nooit ben opgeroepen. Niet mijn fout
overigens, maar dat was meteen de eerste vraag; Waarom bent u niet eerder
opgeroepen?? Tja, niet mijn fout!!
Maar dat soort dingen kan je er eigenlijk
al niet meer bij hebben.
En dus ben ik een week
later alweer bij de psycholoog terecht gekomen en uiteindelijk sinds 3 weken
weer op de anti depressiva.
Dit soort gezeik helpt niet
echt mee aan herstellen. Voor zover daar sprake van is.
De reuma is erg onrustig,
mede door de stress, rugpijn is erg! En volgens de psych is er toch weer sprake
van een depressie.
Inmiddels is alles iets
rustiger in mijn hoofd, dat is wel fijn!
Is er veel gebeurd in de
tussentijd? Best wel!
3 Oktober overleed mijn
lieve oom Jan. Voor hem was dat een bevrijding. En ook al weet je dat dat beter
is....het is toch moeilijk!
Aangezien hij zijn lichaam
beschikbaar gesteld heeft aan de wetenschap (Respect!!), was er geen uitvaart,
maar hebben we afgelopen zaterdag, de 22e, een mooie herdenking gehad.
Georganiseerd door tante
Annie zelf. En wat was dat goed!! Het voelde goed, een mooie 'afsluiting'. Tussen aanhalingstekens, want nu begint pas het verwerken.
8 Oktober was ik
met Erik Jan en schoonmams naar Zoetermeer, naar de ouders van mijn zwager
Martin, Kees en Co. En wat was dat een leuke middag en avond! Ook al zijn Kees
en Co geen familie van ons, zo voelt het wel!! Wat een geweldig lieve mensen!!!
De dag daarna hebben we de
caravan van ons en schoonmams winterklaar gemaakt!
De 10e lag ineens mijn vriendin Anja in het ziekenhuis. Een tia....
Alles gelukkig goed afgelopen, maar wel weer even schrikken. 2 Dagen later was
ze weer thuis gelukkig!
Tussendoor heb ik heel wat afspraken gehad in het ziekenhuis, ter
voorbereiding van de pijnrevalidatie.
Spannend!
Vandaag is het ook een jaar geleden dat mijn schoonpaps opgenomen werd in
het ziekenhuis. Zijn laatste week. Bizar hoe alles zo kan lopen. Gelukkig wisten
we nog niet hoe alles af zou lopen.
Van de week besefte ik dat er 3 mensen in 1 jaar tijd weggevallen zijn, die
belangrijk waren. Die er gewoon altijd waren, waarvan het zo 'gewoon' was, dat
ze er waren....
Voor hun, en voor Fleurtje brand ik straks een kaarsje.....
|
|
|
|
Intake pijnrevalidatie
Mijn gezondheid
|
09 September 2011 | 14:25:31
|
Vandaag had ik
het begin van de pijnrevalidatie 'cursus'.
Om 9 uur in
het ziekenhuis zijn, een uur een gesprek met een psycholoog. Daarna een half uur
'pauze'.
Om van 10.30
uur tot 11.30 uur weer een gesprek te hebben met de
maatschappelijkwerkster.
Allemaal heel
erg aardig.
Dit was ook
meer een intake om te kijken wat ik al doe, hoe ik om ga nu met beperkingen, wat
het mentaal met me doet.
En wat ik al
weet hoe ik er mee om moet gaan.
Dat is best
veel. Qua reuma dan.
Maar wat mijn
rug betreft weet ik niks!
Met die reuma
weet ik inmiddels wel wat ik wel en niet kan en tot hoever ik kan
gaan.
Grenzen
aangeven. Maar met mijn rug.... Ik stop nu met dingen als ik al pijn
heb.
De kunst is om
te stoppen voor ik pijn krijg! Ja, dat heb ik geleerd in Jan van Breemen
Instituut, wat de reuma betreft. En daar ben ik wel veel beter
in.
Dat is ook het grootste probleem. De frustratie. De reuma
is best goed onder controle. En nou is het mijn rug die me in de steek
laat!
Maandag heb ik nog een gesprek bij de psycholoog. En daarna
word ik besproken in een team van de pyscholoog, maatschappelijk werkster en de
revalidatie-arts.
Als ze dan weten welk programma ik ga volgen, wat ik nodig
heb, ga ik naar de ergotherapeut en de fysiotherapeut.
En dan begint het het hele traject.
Dus met een beetje mazzel start alles met een week of 2-3. Dat
is snel. Ze hebben nauwelijks wachttijden!!! Gelukkig maar. Want nu wil ik er
ook zo snel
mogelijk aan beginnen.
Ik word toch best wel beperkt in alles nu. Doe dingen niet,
vanwege de pijn, probeer me te sparen want dan kan ik de dag daarna dat en dat
doen. En dat maakt het allemaal niet leuker.
Verder wilde ik naar de huisarts, omdat ik gister ineens een
enorme kramp had in een spier in mijn rug en al dagen last heb van mijn maag en
darmen.... Bel je, krijg je zo'n bandje te horen dat er geen afspraak gemaakt
kan worden, want er is een computerstoring....
Ehh?? Ja. Dus....? Nooit gehoord van een back-up op papier????
Ik bel later nog, kan er geen afspraak meer gemaakt worden
want ze zitten vol..... Zucht!!!!
Nu wel een afspraak gemaakt voor dinsdag, moet nog wat dingen
bespreken, maar dit is toch belachelijk??? Ik heb wel eens commentaar op mijn
reumatologe die alles met pen en papier doet,
maar dat werkt wel altijd!
Verder hebben we vorige week wildgespot op de Hoge Veluwe.
Foto's volgen. Zoals zoveel foto's.... Loop hopeloos achter! Was een erg leuke
dag.
Geen luchtballonnen gezien, alles liep daar anders dan gepland. En het
werd later en later.... En we moesten ook nog een keer naar huis... Maar
evengoed, het was een super dag!
Misschien morgen even tijd voor de website. Erik Jan werkt en
ik doe rustig aan! :)
|
|
|
|
Plannen en rugpijn.....
Van alles en nog wat...
|
31 Augustus 2011 | 13:16:46
|
Alweer ruim
een week verder. Ik neem me elke keer voor meer te loggen. En toch lukt dat
niet. Nouja, dan niet!
De afgelopen
dagen liepen niet echt lekker. Dingen die niet doorgingen, vrijdag Harlingen
ging ook niet door. Het weer was te slecht.
Zaterdag een hele leuke dag gehad
bij mijn schoonzus en zwager. Zwager Martin was jarig en dat werd gevierd. Een
leuke gezellige groep. En meteen weer een afspraak gepland bij zijn ouders Kees
en Co voor 8 oktober!
Nu al zin
in!
Twee weken ervoor hebben we Grover, de kater van mijn
ouders te logeren en ook nog een paar dagen Cheffie, de hond van schoonmams.
Drukke boel dan dus!
Gelukkig gaat alles goed met elkaar om. :)
Aanstaande zaterdag gaan we naar Dieren. Eerst gezellig bij
schoonmams wat drinken en dan naar Park de Hoge Veluwe. De bronst is er weer en
we gaan even kijken of we nog burlende herten zien.
En als het mee zit, willen we dan aan het einde van de dag nog
naar Apeldoorn, bij Paleis het Loo is er dan het Ballongala. Nu maar hopen op
mooi weer.....
Een aantal van jullie (die ook Hyves en Facebook volgen) weten
het al, maar ik heb nog altijd enorme last van mijn rug. Aangezien het niet
overgaat moet ik er toch wat mee gaan doen.
Een paar opties heb ik. De pijnpoli is er één. Maar aangezien
ik inmiddels gezien heb bij vriendin Anja, dat dat niks doet, is die optie wat
mij betreft van de baan.
Bovendien is het pijnblokkerend en meestal maar van korte
duur. Ik wil iets waar ik de rest van mijn leven wat aan heb.
Door mijn reumatoloog ben ik doorgestuurd naar de
revalidatie-arts. En die heeft me een'pijnrevalidatie-cursus' aangeboden. Leren
omgaan met de pijn en een andere manier van bewegen, leven etc.
In eerste
instantie zag ik dit niet zitten. Het is 12-13 weken lang, 2 keer per week een
uurtje of 2-3. Best veel. Verschillende therapiën: Ergotherapie, fysio en de
psycholoog.
Fysio heb ik al, en dat helpt beperkt. Ik wil daar niet
helemaal weg. Maar tijdelijk is dat wel een optie. Bij de psycholoog loop ik al,
daar wil ik zeker niet weg. Aangezien ik eerst al bij een maatschappelijk
werkster heb gelopen (van het JBI reumacentrum). En nu bij de psycholoog. Ik ben
daar nog lang niet klaar. En na 2 jaar wil ik niet weer bij een ander
beginnen.
Gelukkig zijn er mogelijkheden om de therapie daar te blijven
volgen en dat zij dan contacten onderhoudt met de revalidatiearts.
Dat moet nog wel besproken worden met mijn psych, daar ga ik
woensdag heen.
Ik heb inmiddels al van 2 mensen gehoord dat het erg goed
helpt. Positieve geluiden dus!
Ik heb ineens weer contact met een oud klasgenootje van me, en
toevallig heeft zij ook die cursus (ook in ziekenhuis Amstelveen) gedaan en ook
zij heeft reuma. (fibromyalgie)
Eigenlijk hetzelfde verhaal als bij mij! Zij was heel
positief, en dat trok me over de streep!
Ik had afgelopen maandag en dinsdag al voor een intake gekund,
maar dat lukte niet in verband met andere afspraken. Balen, want wil er zo snel
mogelijk heen.
Toevallig gaat er deze week iemand reageren op een log van mij
in januari dit jaar, over de rugpijn. Van de kliniek DorSano. Dat klinkt ook ontzettend goed. Mocht die cursus niks zijn,
of niet genoeg helpen bij mij, dan is dat de volgende stap!
Gisteren was ik met mijn ouders en Marjon bij oom Jan in het
verpleeghuis. Tante Annie was er uiteraard ook. Een mooi verpleeghuis. Helemaal
nieuw, enorme kamers, en eigen wc en douche. Super!!!
Tegelijkertijd is het weer zo confronterend.... Alles komt
weer boven.... Het is allemaal zo verdrietig.
Eenmaal thuis, kreeg ik dan ook knallende hoofdpijn. En nog
voel ik me niet fit.
Vandaag dus een rustig dagje. Morgen fysio en even wat
boodschapjes doen.
Verders nog geen plannen! |
|
|
|
Vakantie plannen.....
Vakantie!
|
18 Augustus 2011 | 20:30:34
|
Ja ja en zo is
de volgende vakantie definitief vastgelegd!
Geboekt en wel!
Van 16 tot en
met 23 december zitten we, Erik Jan en ik en schoonmams, een week lang
in
de Harz in
Duitsland in de plaats Bad Sachsa.
BAD SACHSA
Schoonmams
wilde toch nog graag weg, want het kamperen wat ze nog zou gaan doen, zit er
niet in.
Of er zijn
geen plaatsen meer te reserveren, anderen gaan niet.
En dus stelde
ze voor dat we gewoon nog een keer met z'n allen gaan en wij krijgen het
kado!
Helemaal super!!!!
Ik ben als
kind wel een paar keer in de Harz geweest, in Hahneklee en
Hohegeiss.
Toen was er
nog het IJzeren Gordijn en dat was best indrukwekkend. Vanuit de appartementjes
in Hahnekleekon je zo door
de bossen naar het hek lopen. In de verte waren de wachttorens te
zien.
Erik Jan is er
ook als kind geweest en schoonmams kent het ook. Dus het wordt een weerzien van
herinneringen.
Leuk!!
Uiteraard gaan
de hondjes mee. De caafjes moeten weer uit logeren en Oscar gaat naar opa en oma
dan. :)
In september
gaat schoonmams nog met schoonzusje Yvonne naar Parijs en dan komt Cheffie bij
ons logeren!
Vorige week
woensdag waren Marjon en Paula hier even. En net als de vorige keren dat we
afspraken met z'n 3-en, vloog ook deze middag weer om.
Zo gezellig
zitten kletsen over van alles.. Wijntje erbij, nootje erbij.... Echt
geweldig!
De dag daarna
was ik bij ex collega en vriendinnetje Salima. 'Even' koffie drinken werd om
half elf daar zijn en om 15 uur weer weg.
Wat kunnen wij
kletsen zeg haha! Omdat we uit hetzelfde dorp komen kennen we veel dezelfde
mensen... Dan heb je genoeg gespreksstof. En wat een klein wereldje is het dan
toch....
Datzelfde had
ik gister bij Astrid. Haar buurman, die net vader was geworden, bleek een ex
klasgenoot van me te zijn.
En een kennis
van haar is weer de mevrouw van de thuiszorg die bij mijn ouders komt.... Zij
noemt een naam en ik riep meteen 'o die komt bij mijn ouders...' ...
:)
En verder?
Niet veel nieuws. Ja, de caravan is voor volgend jaar ook al verhuurd, dus dat
gaat lekker. Alleen voor dit jaar loopt het nog niet zo. Maar ja, we waren ook
net wat te laat met alles online zetten.
Volgend jaar
maar van volop profiteren....
|
|
|
|
Nieuw! Nieuw!! Nieuw!!!
Enrico
|
06 Augustus 2011 | 17:24:37
|
Een weekje verder alweer en Luigi is al helemaal gewend.
Nog wel wat strijd soms in de kooi, maar ja, 2 mannen en 2 dames, dat kan ook niet anders.
Vandaag hebben we de nieuwe bril van Erik Jan opgehaald....
En het staat hem leuk!!! :-)
Oordeel zelf:
Oud.....
Nieuw....
Lekker ding! :-)
Verder niet zoveel gedaan. Vanmorgen kwamen mensen kijken voor de caravan verhuur voor volgend jaar. Dat gaat 'm denk ik wel worden.
Aankomende week wat leuke afspraken staan. Woensdagmiddag komen Paula en Marjon gezellig langs.
Donderdag ga ik in elk geval naar vriendinnetje Salima, en misschien dat Astrid en Sandra ook nog komen. Maar dat hoor ik vast nog wel.
Ook hebben we plannen om naar de Visserijdagen in Harlingen te gaan met mijn ouders. Kortom: gezellig druk!!!!
|
|
|
|
Luigi.....
Onze huisdieren
|
01 Augustus 2011 | 19:30:35
|
Ik wil jullie
even voorstellen aan Luigi.
Luigi is onze
nieuwe bewoner hier in huis en is een lieve gevlekte cavia van ongeveer 3 jaar
oud.
Sinds zaterdag
woont hij hier. Samen met de bekende bewoners Bowie, Purdy en
Fuzzy.
Hij komt uit
Hoofddorp. Waar hij eerst samenwoonde met Mario.
Sinds Mario er
niet meer is, zat hij alleen en dat vond ie toch niet zo fijn.
En dus werd
gevraagd of hij bij ons mag wonen.
Uiteraard heb
ik gezegd dat dat mocht en dus woont ie nu hier.
We hebben hem
zaterdag gewoon bij de andere caafjes gezet en ja er is nog wat strijd, al gaat
het al veel beter dan
zaterdag. Ik
geloof wel dat ie blij is met zij vriendjes!
Klik op de
foto voor meer!
Vanmorgen al
druk bezig geweest met van alles en nog wat.
De auto van
mijn vader moest naar de garage Randy en onze V70 ook. Die lekt een heel klein
beetje olie. Nu maar hopen dat de kosten mee vallen.
Daarna met de hondjes
naar het zwiepveld, waar net een grasmaaier bezig was. Dus even op het 2e veld,
waarvan ik niet weet of de honden daar los mogen,
gezwiept. En
toen hij klaar was op zwiepveld 1, ben ik daar verder gegaan.
Inmiddels
draait er een wasje, die kan zo lekker buiten! Want het is echt super lekker
weer!!!!
De korte broek
maar weer aan getrokken!
Jullie nog
plannen?
|
|
|
|
Verrassing!
Van alles en nog wat...
|
30 Juli 2011 | 10:12:40
|
Ja ja....
Klagen helpt!
Want ik had een mail gestuurd naar het bedrijf met die actie van die trekhaakdoppen
Beetje boze mail dat ze gewoon van mijn auto moeten afblijven.
En ik had een half uur later al een reactie terug met excuses en dat was niet de bedoeling.
Of ik mijn adres wilde mailen, dan gingen ze het goed maken.
Ik was het al weer ff vergeten, tot vanmorgen vroeg de bel ging....
Stond er een meneer voor de deur met dit:
Kijk, dat is dan weer aardig! En lekker!
Erik Jan werkt vandaag, saai! En ik ga straks als het door gaat naar Hoofddorp
om een cavia op te halen. Dat lezen jullie later wel.
Nu eerst met de honden uit!
|
|
|
|
Vakantie deel 3....
Ff promoten
|
28 Juli 2011 | 16:05:10
|
Heb ik zo'n
haast gemaakt met het afmaken van deel 3 van de vakantie-fotó's, vergeet ik een
log te plaatsen....
Goed; ze staan
online!!!
Klik en
geniet!
Verder is er niet zoveel te melden. Het gedonder met het UWV is nog niet opgelost. Ze weigeren hun fouten op te lossen, dus rechtsbijstand wordt nu ingeschakeld. Fijn dat gezeur allemaal. En dat allemaal omdat je je baan kwijt raakt.... Grr....
22 Augustus mag ik naar een revalidatie-arts, in verband met mijn rugklachten die ik al heel lang heb.
Er zit helemaal geen verbetering in. Sterker nog, er zijn dagen bij dat ik amper 15 minuten kan lopen. Via de fysio doe ik wel oefeningen en train ik om mijn rugspieren sterker te krijgen.
Maar het gaat langzaam en ik wil er zo snel mogelijk vanaf.
Hoop zo dat het helpt!
In Oostenrijk helemaal geen last gehad, ook niet van de reuma. En dat terwijl ik minder medicijnen slik.... Ik mag zelfs wat afbouwen met de prednison! Dus het gaat echt goed. Nu nog mijn rug..... :'(
Boris is weer helemaal de oude. Heerlijk om te zien dat ie weer gewoon een blij hondje is!
Oja, zal aan mij liggen, maar er is een bedrijf in Uithoorn gekomen, die het nodig vond om als actie alle auto's met trekhaak een nieuwe trekhaakdop te geven.
Op je trekhaak wel te verstaan. De oude zat in een reclame-kaart onder de ruitenwisser....
Misschien ben ik een zeikerd, maar hou die troep! Ik hou er niet van als mensen ongevraagd aan mijn auto zitten!!! Er gaat dus zo een mail uit naar dat bedrijf. En die vieze gele trekhaakdop (ook dat nog, ding is geel!!!!) gaat de vuilnisbak in. Weg ermee!
Zo. Jullie zijn weer op de hoogte!
|
|
|
|
10 Dagen verder; hechtingen eruit!
Onze huisdieren
|
22 Juli 2011 | 21:10:48
|
10 dagen
geleden werd Boris geopereerd aan een vetbult. Die werd weggehaald.
En toen
begon het: 10 dagen lang shirtje aan, shirtje uit, shirtje aan, shirtje
uit.
De dagen dat
het regende was het nog erger: shirtje uit, regenjasje aan, regenjasje uit,
shirtje aan....
Boris wist het
op een gegeven moment al; hij bleef rustig wachten tot het shirtje weer aan of
uit is.
Vanavond
mochten we terug naar Jeannet de dierenarts. De hechtingen mochten
eruit!
Eindelijk! En het ziet er allemaal goed uit en het shirtje mag weer
uit blijven.
Boris was niet
zo heel erg lief, grommen en tandjes laten zien omdat het toch wel pijn deed,
die hechtingen eruit halen.
Maar een
snuitje bood uitkomst!
En nu? Is ie
weer een blij hondje. Een tikkeltje onder de indruk nog.
Maar hij ligt
lekker te slapen met Laika en Oscar.
|
|
|
|
Een weekje verder, Nijmegen en vakantie deel 2....
Onze huisdieren
|
19 Juli 2011 | 23:09:14
|
Een week verder en Boris is eigenlijk alweer de oude.
Behalve dan dat hij niks mag nog. Lastig, want het is een
enthousiast baasje en wil graag springen, blij zijn, rennen, al kan hij niet
los.
En dat mag dus niet. Aanstaande vrijdag, voor het spreekuur 's
avonds, gaan de hechtingen eruit.
Althans, dat hoop ik. En ik hoop dat ie dan
daarmee ook meteen gewoon weer Boris mag zijn.
Zoals bijna iedereen weet is de Nijmeegse Vierdaagse weer
gestart.... Nee ik doe niet mee. Ik kom niet verder, hier in Nederland,
met
een kilometertje of 10. En de volgende dag kan ik dan niks meer.
Afgelopen
zondag waren EJ en ik saampjes naar Nijmegen toe, zonder hondjes, Boris mocht
niet veel lopen.
De zomerfeesten waren er weer. Die foto's volgen nog, maar wat
was het weer leuk!
Nijmegen is heel leuk. Gezellig aan de Waalkade, en de
zomerfeesten zijn super! Die sfeer, al die mensen die gaan meelopen.
Al die militairen. Leuk!!!!
En ik ben weer een eind
opgeschoten met de vakantiefoto's...
Deel 2 dus. Deel 3 (het laatste
deel), daar ben ik nog druk mee bezig. Komen dus nog.
Klik en geniet
vooral!!!!
Inmiddels
hebben we weer het logeerkonijntje hier, Bikkel. Ooh die wordt echt oud.
Chronisch verkouden, hij niest de hele dag door. Snotneusje, maar hij is wel
al
een jaar of 8 denken ze.... Oud dus!!! Zo'n lief beestje!
Verder loopt alles hier wel. Rugklachten zijn weer in alle hevigheid terug. Helaas. In Oostenrijk geen last van de reuma en geen rugpijn... Hier mag ik blij zijn als ik een half uur zonder pijn kan lopen. Drama! Niet echt om vrolijk van te worden.
Donderdag weer naar de reumatologe... ik ben benieuwd....
Tijd om de
hondjes uit te laten... Er komt weer regen aan, volgens buienradar, dus ff
vlug!
|
|
|
|
Borissie
Onze huisdieren
|
12 Juli 2011 | 22:59:09
|
Boris is vanmorgen geopereerd.
Best een flinke operatie. Een vetbult onder zijn linker oksel moest weg.
Zoals altijd heeft Jeannet dat zeer vakkundig en liefdevol gedaan....
En nu loopt Boris dus overdag met een t-shirtje...
Net naar buiten met dat beestenweer een regenjasje gemaakt voor hem...
Het is meteen een hit op Twitter, Facebook en Hyves....
:-)
|
|
|
|
Vakantie foto's deel 1....
Ff promoten
|
11 Juli 2011 | 16:04:18
|
Voor je het
weet is het weer voorbij!
Nou gaat alles
snel. En vakanties helemaal. Ik schreef nog een log in de vakantie, en was van
plan om er meer te schrijven, maar het kwam er niet van.
Eenmaal thuis
meteen weer druk met een gevecht met het UWV en de belastingdienst. Dat is nog
niet opgelost, maar alles ligt nu bij hun, ik kan er niet veel aan doen
nu.
En natuurlijk
ontzettend druk met de vakantie foto's. Die ik weer in 3 pagina's online zet.
Maar evengoed is het nog veel hoor, per pagina....
Goed, de eerste is af! De 2e bijna, maar die link krijgen
jullie nog. En daarna deel 3, maar daar moet ik nog aan beginnen....
Pfff...
Eén ding weet ik zeker.... Ik wil terug!!! Ik heb nog steeds
zo'n heimwee naar Volders. En ik merk dat ik steeds meer moeite krijg om daar
weer weg te gaan....
Voelde me daar lichamelijk ook veel beter... Geen last van de
reuma, geen rugpijn. En toch ontzettend veel gewandeld....
Ik zit dus nog half daar... Luister nog naar de Oostenrijkse
radio ( Oë3... De Veronica van Oostenrijk, dus geen gejodel ofzo... haha!)
Goed klik, kijk en geniet vooral!!
De linkjes onder aan de pagina van de site, doen het nog niet,
omdat die pagina's nog niet af zijn....
Morgen wordt een spannend dagje. Boris, de kleinste hond die
we hebben, wordt geopereerd.
Hij heeft een vetbult achter zijn linker
voorpoot. Hij heeft daar nog geen last van, maar
dat gaat ie wel krijgen als we er niks mee doen.
Ik moet
hem morgen om 9 uur brengen en ik hoop hem zo snel mogelijk weer te kunnen
halen,
want ik kan helemaal niet zonder mijn knuffeltje!
|
|
|
|
De eerste dagen van de vakantie....
Algemeen
|
09 Juni 2011 | 10:37:23
|
3 Juni was het
dan zover. Op vakantie.
Voor die tijd
hadden we nog heel wat te regelen.
We haalden de
caravan uit de stalling de zaterdag er voor, 28 mei. Want dan konden we 'm
inpakken, dinsdag nieuwe bandjes, alles lekker rustig aan. Hoefde ik ook niet
zoveel te doen alleen....
Ja ja....
Maandagavond de caravan bij Randy neergezet, dinsdag nieuwe bandjes.... Maar al
opweg naar Randy hadden we problemen met de verlichting.... Bij Randy aangekomen
is hij gaan kijken hoe en wat en zei er een nieuwe stekker op te zetten. Het
leek de meest logische oplossing...
Dinsdag eind
van de dag belde Randy dat de caravan klaar was, dus op naar Randy, maar
helaas.... Op alle auto's werkte het nu goed, behalve op de V70.... Of we die
konden laten staan.
We kregen een
prachtige grijze Hyundai Excel mee en woensdag bleef zowel de auto als de
caravan bij Randy staan.....
Shit! Want nu
konden we nog niks doen. En dat terwijl EJ vrij was en donderdags moest
werken....
Woensdags kwam
schoonmams op tijd, konden we haar caravan halen. En zij kon ook vast inruimen.
Dat was wel fijn!
Pas eind van
de dag was de auto klaar. Nieuwe stekkerdoos op de auto gezet, die was door het
water in Frankrijk helemaal verrot. Dat wordt dus verzekeringswerk alsnog....
Donderdag dus
alles nog in de caravan leggen, rijklaar maken. Ik bracht de caafjes naar
Jacolien, en we moesten nog mijn auto bij haar neerzetten en Oscar naar mijn
ouders brengen. Maar dat deden we op het laatste moment.
Vrijdag was de
planning om om 8 uur te gaan rijden, maar door 2 dagen achterstand, werd dat
half 10... maar toen waren we wel weg!
De zon scheen, we hadden er zin in! En
ach, we hadden de tijd!!
De eerste
overnachting hadden we in Diez: http://www.camping-diez.de/ .
Leuke camping. Ontzettend warm daar!!! Dus lekker vroeg gedoucht en daarna
lekker hangen om op tijd te gaan slapen... Ik kreeg al
wat keelpijn... Nee he!! EJ was ook al ziek geweest, het ergste was bij hem
over, en nou kreeg ik het!! Bah!!
De volgende
ochtend weer op tijd rijden! Op naar de volgende stop! Die zou zijn bij camping
Krafmulle in Kinding.... Nou daar was de ontvangst zo hartelijk!! Je moet
altijd parkeren op een stuk waar je mag staan tijdens je aanmelding en omdat er
geen plek was, werden we vriendelijk weggestuurd.... Draai maar!! Ja hoor, met
een caravan van 7 meter.. Met dus een uitzwaai.... Maar daar had die man niks
mee te maken. We stonden in de weg en hij wilde dat we weggingen....
Sukkel!!!
Ook weer heel
warm en we werden in een hoekje neergezet wat minder handig was voor 1 nacht
maar vooruit....
Lekker
gedoucht, Laika laten rennen, even naar de Aldi en even wat eten. En aan de
achterkant van de caravan gaan zitten; warm!!!
En dan het
laatste stuk. Het mooiste stuk! Op naar Volders!!
Daar stonden
Marjon, Gert en Martin ook al. Leuk!!!
Dat is altijd
het mooiste stuk.... De bergen worden langzaam zichtbaar, leuke landen op de
borden, Zwitserland, Oostenrijk, Italië..... En al in Duitsland konden we OE3
ontvangen....
Ik was
inmiddels al een stuk beroerder.... Heel erg verkouden, geen stem, hoesten,
keelpijn, hoofdpijn.... echt niet leuk!!
De ontvangst
was leuk! :) Handje van Hans en of alles goed was!!! Ja maar wel veel gebeurd.
Dat hoorde hij later bij het inschrijven. Best moeilijk!
In september
waren we hier nog met schoonpaps en het voelt goed hier. Alsof hij bij ons is.
Het voelt veilig. Fijn!
De eerste dag
gehangen.... Lekker niks doen. Zalig! Mooi weer! Warm! En ik ziek. :( Dat was
maandag....
's Avonds eten
bij Del Sole.... De pizzeria beneden aan de weg.... En wat leuk! De zaak is
helemaal verbouwd en de eigenaar kwam ons persoonlijk een hand geven! Hoezo we
komen hier vaker!
Aangezien ik
beroerder werd hebben schoonmams en EJ dinsdag een wandeling gemaakt naar
Wattens om wat te halen tegen de hoofdpijn en verkoudheid.... Original
Chinesisch Minzöl. Sterk dat spul!!! Voor mij voornamelijk om te stomen, want
alles zit vast.
Gisteren nog
ziek maar wil toch wat doen. En dus gaan EJ en ik samen met de hondjes naar een
kerkje wat we zien vanaf de camping. Een wandeling moet dan volgen, want we
kunnen er niet met de auto komen.
Het ligt in
het plaatsje Thaur, boven Hall in Tirol. Dat wandelen doen we als ik opgeknapt
ben... Gaat echt niet, mijn conditie is weg!
Daarna door
naar Innsbruck, maar lang zijn we er niet. Regen! En moe. Dus weer naar de
caravan.
Vandaag niet
veel beter met mij, maar wil graag wat doen. We zien wel hoe het gaat. We gaan
naar Seefeld en Garmisch Partenkirchen. Leuk! Marjon, Gert en Martin gaan ook
naar Garmisch. (bekend van het schansspringen op 1 januari).
Later dus
meer...
Ik zal later
ook foto's plaatsen..... :-)
|
|
|
|
De Fura....
De GTI of Fura
|
14 Mei 2011 | 13:50:32
|
Ik heb er al
eens vaker over gelogd, maar gisteren stond weer in het teken van de Seat
Fura.
De Seat Fura??
Ja mijn eerste autootje die we nog altijd hebben.
Smurfje....
Hij staat nu
alweer een jaar of 10 misschien stil.
Met het idee
om 'm te gaan opknappen. Maar zoals met zoveel dingen, lukt dat niet. Geen geld,
andere prioriteiten...
En ik heb 'm
ook wel te koop gezet. Maar dan krijg je een bod van 500 euro. Dat is ie
misschien ook wel waard. Maar voor mijn gevoel is de Fura wel het 3 dubbele
waard!
Nou huren we 2
garage boxen. Eén waar dus de Fura in staat en 1 waar altijd de GTI in stond. En
nu dus de V40.
Maar eigenlijk
is dat zonde van het geld. De GTI durfde ik echt niet buiten te laten staan, de
V40 wel.
En dus
besloten we de garage van de Fura op te zeggen, de spullen en Fura dan hier heen
te halen. Want bij de flat is makkelijker. (daar is de andere
garage)
Overigens is
die net gerenoveerd en op de vloer na, bijna klaar.... Nog een heel
verhaal.
Maar de Fura
is niet rijdend. Hij is ook uit de wegenbelasting gehaald, al betaal ik die niet
meer (de auto is 26,5 jaar).
Nu mag ie de
weg dus niet op. En als ie dan toch vervoerd moest worden, dan maar eens kijken
wat we kwijt zouden zijn aan reparatie. Of in elk geval, rijdend
maken.
Met Garage
Randy overlegd, en hij kwam 'm wel op een avond of zaterdag ophalen. Echt
super!!
Dat was dus gisteravond. Vorige week hadden we de bandjes
al opgepompt, en die waren nog steeds goed hard!
De accu hadden we er maar eens uitgehaald en op de lader
gezet. Met het idee dat ie het toch wel niet meer zou doen.
Nou dus wel!!
Gisteravond de accu erin. En starten... Hij sloeg niet aan,
maar zowel bandjes als accu zien er goed uit. Misschien de bougies die slecht
zijn, omdat ie niet pakte...
Maar het ziet er op zich wel hoopgevend uit.
De auto zal niet als verveoermiddel gebruikt worden, maar
puur alleen voor de hobby. Lekker in de zomermaanden mee tuffen. En in de
winter, lekker warm binnen.
Wegenbelasting betaal ik niet meer, zoals ik al zei. De auto
is van 5 december 1984, dus een oldtimertje nu. (of klassieker?)
En de verzekering is ook als oldtimer, dan mag je maar een
bepaald aantal kilometers er mee rijden. Kosten? 95 Euro per jaar....
Goedkoop autootje dus.
Nog altijd ben ik er verliefd op. Zo'n kleine stoere auto....
:)
De Seat Fura is er in 2 types. De L en de GL.
De GL, zoals de mijne is, is de luxe variant. Standaard al 5
versnellingen, getinte ramen en hoofdsteunen.
De motorinhoud is 909 CC. Erg weinig, maar genoeg voor een
auto die maar 720 kg weegt.
Standaard had de GL ook wieldopjes op de velgjes, maar omdat
mijn banden slecht waren en een velg krom was, zijn er 5 spaaks lichtmetalen
velgen ondergekomen.
De auto was al voorzien van een toerenteller, van binnenuit
verstelbare spiegels en een digitaal klokje bij de binnenspiegel.
Mijn Fura, is een aantal keren bij de spuiter geweest: ramen
eruit gehaald, rond de ramen gespoten. En ja roest heeft ie, maar ach, mag het
na 26 jaar.
Daarnaast heeft ie een dakspoilertje gekregen. Staat een stuk
stoerder.
Misschien nog een luchthappertje erop en dan is ie af!
Klik op één van de foto's om door te gaan naar de site van de Fura....
En voor meer info over de Fura en zijn Fiat-variant: Wikipedia...
|
|
|
|
De dag van....terug in de tijd....
Terug in de tijd...
|
04 Maart 2011 | 21:28:51
|
Dat was het
dan. Zo voelt het.
Vandaag was de
dag van afscheid nemen van tante Ria.
Zo hoort het. Samen.
Idiote
gedachte. Vorige week was ze er 'gewoon' nog, nu is er niks meer.
Ja de
herinnering.
En dat zijn er
veel.
Want vroeger
woonden tante Ria en oom Evert op de boerderij. Met heel vroeger koeien, later
alleen nog de varkens en de paarden.
Wat was ik gek
op de paarden!! Altijd die spanning van aan het einde van de dag nog een rondje
rijden op Diane.
Een stukje
door het weiland, oom Evert naast me, want ik vond het ook doodeng.
In het weiland rijden op Diane.... Mijn droom. Ze was net zo oud als ik en 2 jaar terug pas ingeslapen.... 34 Jaar geworden....
Op Paloma....
Biggetjes
geboren zien worden, met oom Evert de koeien melken, de melkbussen ophalen in
het dorp.
De melkbussen ophalen met oom Evert...
Vreselijk
verliefd als klein meisje, op Jorrit. De buurjongen 'voor aan de weg'.
Ik weet nog
dat ik ooit met hem een stukje door het weiland mocht rijden op de trekker.
Wow!!
In september
vorig jaar, waren tante Ria en oom Evert 50 jaar getrouwd. Bijzonder. Want
behalve dat veel huwelijken dat niet eens redden, is het ook nog eens vaak zo
dat één van de 2 er soms al niet meer is voor dat dat gehaald
wordt.
Zij hebben dat in elk geval nog samen beleefd....
En wat een
feest! Niet zozeer het feest zelf, maar al die mensen die er waren.
Sommige mensen
kende ik niet meer. Sommigen had ik misschien al 30 jaar niet meer gezien, ik
wist meteen wie het waren. Zo leuk!
Een stukje
jeugd was dat.
Oom Evert
vertelde aan Erik Jan en mij hoe het vroeger was als we op de boerderij waren,
en ik voelde me weer dat kleine meisje. Wat zo graag op de boerderij
was.
Ik besefte
toen al dat wat er toen was, er niet meer is. Maar door de mensen die er nog wel
zijn, die herinnering zo mooi is. Nog mooier om het te delen met
hun.
En vandaag
besefte ik, dat door het overlijden van tante Ria, er buiten de opa's en oma's
om, ook een stukje jeugd verdwenen is.
Zo voelt het
voor mij.
Het verdriet
van oom Evert, Rianne, Jacob en de kinderen, wat was dat heftig. Zo kort geleden
nog, zat ik op dezelfde plek, om afscheid te nemen van mijn lieve
schoonpaps.
Zo dichtbij
was alles in eens weer. De hele week spookte die ene week die wij toen
beleefden, door mijn hoofd.
Ik weet zo
goed wat ze doormaken.
En zo
verdrietig heb ik ze nog nooit gezien en ik hoop ook dat ik dat niet meer
zie.
Daarnaast is
het altijd zo vreemd om al die 'mensen van vroeger' te zien. De meesten zag ik
in september ook, en nu weer. Alsof de tijd stil heeft gestaan, maar we zijn
allemaal wel ouder geworden.
Wij
wel.
Door dit alles
heb ik deze week een misschien wat rigoureuze beslissing genomen.
Iedereen weet
dat er 'wat' problemen waren rondom, ik noem haar maar bij naam, Yvonne.
Na het
overlijden van mijn lieve schoonpaps liet zij niks horen.
En dat terwijl
ik zowel op de log, Hyves, Facebook en Twitter echt wel te vinden ben. En dan
heb ik het nog niet eens over bellen, smsen, mailen, of per post. Of in real
life.
Helemaal niks.
Alleen maar stilte. En dat terwijl ik van een heleboel anderen wel wat
hoorde.
Ik geef niet
gauw op, 32 jaar gooi je niet zomaar weg. En ik heb wat pogingen ondernomen.
Maar uiteindelijk maar 1 reactie terug ontvangen dat ze er niks aan kon doen en
ze weet dat ze laks is.
En daar bleef
het bij.
Door het
verlies van schoonpaps, en de toekomstplannen die EJ en ik hebben en nu weer het
verlies van tante Ria, hebben me doen laten inzien wat echt belangrijk
is.
Dat hele gedoe
met Yvonne, heeft me genoeg energie gekost. En aangezien het nog maar van één
kant komt, zij heeft haar beslissing genomen, door niks meer te laten horen, heb
ik er een punt achter gezet.
Ook een stukje
verdriet. Het is 32 jaar en dat is veel. Ze heeft me volwassen zien worden. En
net nu er zoveel dingen met mij gebeuren, laat zij het afweten.
Jammer.
Maar het is
niet anders.
Ik besef heel
goed dat ze zomaar mee kan lezen. Dat geeft niet. Er staat hier niks, wat niet
waar is. Ik voel me niet schuldig, ik heb mijn best gedaan.
Vanavond nog
even zonder EJ die nog heeeeeeeeeel hard aan het werk is.
Morgen gaan we
de nieuwe auto van schoonmams halen!!! Daar heb ik ontzettend veel zin
in!!!! |
|
|
|
Tante Ria....
Familie
|
28 Februari 2011 | 17:07:41
|
Vandaag kreeg ik een telefoontje van mijn moeder dat tante Ria is overleden. Het hoe en waarom laat ik even in het midden...
Wel dat ik er wel erg verdrietig van ben...
Vorig jaar in september waren ze 50 jaar getrouwd en hebben Erik Jan en ik mijn ouders nog naar het feest gebracht. Aan het einde ben ik met EJ nog even binnen geweest en hebben nog koffie gedronken.
Wat was het fijn om tante Ria en oom Evert weer te zien...
En nu ineens.... is ze er niet meer....
Ik ga haar missen!
|
|
|
|
Een mooi plekje voor Fleurtje
Onze huisdieren
|
16 November 2009 | 21:58:41
|
Het is vandaag precies een week geleden dat Fleurtje ging.... Bijna exact..
Nu een uur geleden was ze net weg....
Een week zonder ons kleine meisje... Een week lang leegte, onbewust bewust worden van dingen die niet meer zijn, nooit meer terug komen.
Zoals in mijn vorige log.... En steeds weer kom je dingen tegen die weg zijn.
En dingen die er nog zijn en weg moeten... 2 Blikjes voer in de koelkast. Het moet weg, want ze zijn open. Maar nog niet. Van de week wel ofzo.... Zeker niet vandaag....
Gister zijn we voor het eerst bij het grafje van Fleurtje geweest.
Samen. Met knuffelbeest Raffi. Die is gewoon weer mee naar huis, maar als troost....
En een bos gekleurde vrolijke rozen... Zoals Fleurtje ook was. Vrolijk!
Maar verdomme ik mis haar zo!!!!
|
|
|
|
Ik mis Fleurtje!!!!
Onze huisdieren
|
12 November 2009 | 17:29:45
|
|
Ik wil haar eten geven, hoor haar lopen. Wil haar zoeken als ze niet in de huiskamer ligt.
Ik kijk tig keer op de klok, of ik misschien al naar buiten moet met haar.
Ik kan niet rustig de hele middag weggaan, want ergens ver weg voelt het alsof ik nodig naar huis moet, Fleurtje uitlaten.
Als ik 's ochtends wakker word, zie ik niet die grote donkere ogen naast me.....
Niet als ik in badkamer sta die neus tegen mijn been, dat ze graag naar buiten wil.....
Niet die Fleurtje-geur.... (speciaal lekker geurtje had ze, geen echte hondenlucht, maar gewoon Fleurtje)
Geen zeurhondje als ik eet of mijn ontbijt klaar maak.
Vanmorgen regende het keihard, maar ik had er alles voor over om er in te lopen met haar samen....
Fleurtje is gegaan met Raffi, haar lievelingsknuffel. Sindsdien hou ik Raffi vast als ik slaap....
Vanmiddag kreeg ik de brief van het DierenUitvaartCentrum.
De codering van haar grafje weten we nu. Ze is dinsdag meteen begraven...
Zondag gaan we er samen heen.
Verdomme! Ik mis mijn kleine meisje zo!
|
|
|
|
|
|
